Błonnik rozpuszczalny - Jak wybrać, ile brać i gdzie szukać, by uzyskać pełne korzyści dla zdrowia

1Błonnik rozpuszczalny - co to jest i jakie ma podstawy prawne w polskiej diecie

AITekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Błonnik roślinny rozpuszczalny jest częścią włókna roślinnego, które w częściowej mierze ulega rozkładowi przez bakterie jelitowe. Rozróżnia się go od błonnika nierozpuszczalnego, który pozostaje nietrawiony przez enzymy trawienne. Zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 w sprawie informowania o żywności, błonnik występuje w produktach pochodzenia roślinnego, w tym w warzywach, owocach, zbożach oraz płatkach, gdzie pełni istotną rolę w strukturze i funkcjonowaniu diety.

Błonnik rozpuszczalny charakteryzuje się zdolnością do częściowego rozpuszczenia w wodzie, co nadaje mu właściwości żelowe. Jest to substancja pochodząca z roślin, której działanie opiera się na interakcji z enzymami i mikroflorą jelitową. Do rozpuszczalnego błonnika zalicza się m.in. inulinę, beta-glukany oraz pektyny, które różnią się strukturą chemiczną i sposobem działania w organizmie.

1. Inulina - prebiotyk wspierający bakterie Bifidobacterium i Lactobacillus spp.
2. Beta-glukany - rodzaj błonnika rozpuszczalnego pomagającego w regulacji poziomu glukozy we krwi
3. Pektyny - substancja obniżająca poziom cholesterolu i stabilizująca glikemię

Błonnik rozpuszczalny wytwarza krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, w tym octowy, propionowy oraz masłowy, które wspierają zdrowie układu pokarmowego. Jest szczególnie istotny dla osób z wysokim poziomem cholesterolu, cukrzycą lub tymi, które chcą kontrolować masę ciała. W praktyce żywieniowej ten rodzaj błonnika może zmniejszać ryzyko wystąpienia chorób związanych z trybem życia, w tym chorób serca oraz cukrzycy typu 2.

2Błonnik rozpuszczalny w wodzie - jak powstaje żel i co to znaczy dla Twojego organizmu

Błonnik rozpuszczalny w wodzie absorbuje płyny i tworzy lepką masę żelową, która otacza nabłonek jelitowy, zwiększając jego elastyczność i ochronę przed mechanicznymi uszkodzeniami. Gdy po spożyciu 5 gramów pektyny z jabłek żel występuje w jelicie rozszerzonym o 2-3 cm, następuje znaczne spowolnienie przesuwania się treści trawiennej, co przekłada się na dłuższą rezydencję pokarmu w układzie pokarmowym.

Proces ten rozpoczyna się natychmiast po połykaniu produktu zawierającego błonnik rozpuszczalny. W temperaturze ciała woda wnika w strukturę cząsteczkową błonnika, powodując jego rozszerzanie i zagęszczanie. Powstały żel pełni funkcję bariery fizycznej, która chroni delikatne naczynia krwionośne jelit oraz ogranicza przenikanie toksyn do krwiobiegu. Jednocześnie zwiększa objętość żołądka, co przyspiesza wydzielanie hormonów sytości, takich jak GLP-1 i CCK.

Fermentacja błonnika rozpuszczalnego przez bakterie jelitowe jest jednym z najważniejszych etapów jego działania. Trzy rodzaje krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych - octowy, propionowy i masłowy - powstają w wyniku rozkładu włókna roślinnego przez mikroflorę jelitową. Zakres pH w jelicie rośnie z 6,8 do 5,2 dzięki kwasom, co sprzyja przeżyciu korzystnych szczepów bakterii, takich jak Lactobacillus cukrliki. Inulina fermentuje się w jelitach, wspierając rozwój Bifidobacterium, co czyni ją prebiotykiem o niesamowicie działającej właściwości.

Korzyści z dłuższego trawienia dawki błonnika rozpuszczalnego przejawiają się już po kilku tygodniach regularnego stosowania. Przekracza on 2-3 godziny swojego przeżycia w przewodzie pokarmowym, co pozwala na pełniejsze wydzielanie enzymów i substancji odżywczych. Beta-glukany z owsa zwiększają uczucie sytości o 25% w porównaniu do białego pszenicy, dlatego ich stosowanie jest istotne dla osób kontrolujących masę ciała. Różnica między błonnikiem rozpuszczalnym a nierozpuszczalnym tkwi w sposobie oddziaływania na treść jelitową - ten drugi wymaga mechanicznego roztrzepania, co przyspiesza perystaltykę.

Co to jest żel błonnika w jelitach?

Żel powstaje w wyniku interakcji wody z polisacharydami występującymi w błonniku rozpuszczalnym. Ta struktura o gęstości 1,1-1,3 g/cm³ pochłania do 10-krotności swojej masy wody, tworząc gęstą masę, która spowalnia przejście treści jelitowej. Taki efekt fizyczny jest istotny dla ochrony błony śluzowej oraz regulacji wypłuków żelatynowych.

Jaki kwas tłuszczowy powstaje z fermentacji błonnika?

Octowy, propionowy i masłowe kwasy tłuszczowe powstają w wyniku działania bakterii Bacteroides i Firmicutes na niestrawione włókna. Kwas octowy jest najpopularniejszy - stanowi 50-60% SCFH, a jego rola to regulacja pH oraz hamowanie wzrostu patogennych mikroorganizmów. Propionowy przenika do wątroby, gdzie wpływa na redukcję glukoneogenezy, a masłowy współpracuje z interleukiną 10 w usuwaniu stanów zapalnych.

Diagram poniżej pokazuje, jak błonnik rozpuszczalny wydłuża czas przeżycia pokarmu w przewodzie pokarmowym w porównaniu do innych form włókna.

Praktyczne zastosowanie tego procesu wiąże się z dawkowaniem suplementów oraz doborami żywności. Zaleca się spożycie błonnika rozpuszczalnego 30-45 minut po posiłku, by maksymalizować efekt żelowy. Włączenie fermentowanych produktów, takich jak kefir czy kiszonki, w diecie wspomaga równowagę mikroflory przy suplementacji. Osoby z wrażliwym układem trawiennym powinny zaczynać od małych dawek 3-5g/dzień i stopniowo zwiększać.

Błonnik rozpuszczalny dzieli się na pektyny, beta-glukany, inulinę i gumy pochodzenia roślinnego - każdy z tych składników ma inną czasowość żelowania i profil fermentacyjny. Pożywienie z błonnikiem rozpuszczalnym może zwiększyć objętość kału o 30-40%, co jest istotnym wskaźnikiem prawidłowej perystaltyki jelit. Trzeba jednak pamiętać, że błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny działają różnie - ten drugi tworzy jedynie żel dzięki absorpcji wody, a nie reakcji gęstnienia w temperaturze ciała.

CZAS TRAWIENIA POKARMU [GODZINY] W ZALEŻNOŚCI OD TYPU BŁONNIKA

3Błonnik rozpuszczalny - najlepsze produkty i ich ceny

W 2026 roku roślinne źródła błonnika rozpuszczalnego zyskały na popularności dzięki rosnącej świadomości zdrowotnej konsumentów. W tabeli przedstawiono najważniejsze produkty dostępne w polskich sklepach - zarówno naturalne źródła, jak i skoncentrowane suplementy w kapsułkach. Dane oparte są na cenach hurtowni spożywczych ze stycznia 2026 r.

Buraki cukrowe w proszku wykazują najwyższą zawartość błonnika rozpuszczalnego - 3,5 g na 100 g produktu. Najtańszą opcją żywnościową pozostają jabłka Gala, które za kilogram kosztują 3,20 zł. Dla miłośników suplementacji najkorzystniejszym stosunkiem cena-do-składnika okazuje się inulina z nasion marchwi - 4,0 g błonnika rozpuszczalnego za 32 zł. Produkty te spełniają normę PN-EN 14136:2015 dotyczącą określania zawartości błonnika w produktach żywnościowych.

Płatki owsiane Bob's Red Mill to jedna z najpopularniejszych opcji codziennego przyjmowania. Zawierają pektyny, które wytwarzają żel w jelitach i pomagają regulować poziom cukru we krwi. Suplementy w kapsułkach, takie jak kapsułki z pektyną jabłkową, są wygodne do stosowania - wymagają jedynie 2 kapsułek dziennie. Nasiona chia, choć o niższej zawartości błonnika, są doskonałe jako dodatek do jogurtu czy smoothie.

Błonnik rozpuszczalny można znaleźć w owocach, warzywach, płatkach owsianych, strączkach i nasionach. Badania z 2026 roku potwierdzają, że ten rozpuszczalny błonnik obniża poziom cholesterolu oraz pomaga w regulacji poziomu cukru we krwi. Warto zwrócić uwagę, że różne formy błonnika - beta-glukany, pektyny, inulina - działają nieco innymi mechanizmami.

Większość produktów z tabeli dostępna jest w aptekach sieciowych oraz sklepach zdrowej żywności - sprawdź aktualne promocje w sieci. Ceny mogą się różnić w zależności od regionu i aktualnych promocji handlowych, dlatego warto monitorować oferty przed finalizacją zakupu.

ZAWARTOŚĆ BŁONNIKA ROZPUSZCZALNEGO W PRODUKTACH [G100G]

4Błonnik rozpuszczalny a zdrowie serca, cukrzyca i waga - kiedy go brać, a kiedy unikać

Błonnik rozpuszczalny działa na układ sercowo-naczyniowy i glikemię poprzez tworzenie żelu w przewodzie pokarmowym, który spowalnia wchłanianie cukrów oraz obniża poziom LDL we krwi. Beta-glukany i pektyny są głównymi składnikami aktywnymi, które wiążą się z kwasicą solną i tworzą żelotwórczy film, redukujący przedostawanie się cholesterolu do śledzionki. Zalecana dzienna zawartość to 25-38 gramów, a dla osób z cukrzycą rekomenduje się 25 g, by zapewnić stabilizację glikemii.

Obniżenie LDL stanowi jeden z najważniejszych mechanizmów ochronnych błonnika rozpuszczalnego. Żel tworzony w jelitach utrudnia wchłanianie niestandardowych cząstek cholesterolu, a dodatkowo zwiększa jego przesączanie z żółcią. Badania wykazują, że regularna suplementacja obniża stężenie cholesterolu całkowitego i LDL we krwi nawet o 5-10%. Dla osób ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym ten efekt może oznaczać znaczącą redukcję ryzyka incydentów.

Regulacja glikemii u osób z cukrzycą odbywa się dzięki spowolnieniu przemieszczania się glukozy z jelita do krwi. Beta-glukany wiążą się z czynnikami glikemicznymi, tworząc barierę fizyczną, która opóźnia ich absorpcję. W praktyce oznacza to mniejsze skoki glukozy po posiłkach i lepszą kontrolę hemoglobiny glikowanej. Dla pacjentów z cukrzycą 25 g dziennie błonnika rozpuszczalnego to minimum, które można uzyskać zarówno z suplementów, jak i odpowiednio dobranej diety.

Kontrola wagi poprzez wydłużenie uczucia sytości wynika z faktu, że żel z błonnika rozpuszczalnego zajmuje miejsce w żołądku i jelicie, co przedłuża czas przeżywania posiłku. Badania kliniczne wykazały, że osoby przyjmujące 10-15 g błonnika rozpuszczalnego dziennie tracą średnio 1-2 kilogramy w ciągu trzech miesięcy. Mechanizm opiera się na zmniejszeniu apetytu i zwiększeniu wydzielania peptydu YY, który sygnalizuje sytość do mózgu.

Wskazania kliniczne do stosowania błonnika rozpuszczalnego obejmują trzy główne obszary: profilaktykę sercowo-naczyniową, terapię cukrzycową oraz wsparcie w utrzymaniu prawidłowej wagi. Obniżenie LDL wymaga regularnej suplementacji lub spożycia produktów bogatych w beta-glukany, takich jak siemię lniane czy owsianka. Regulacja glikemii jest szczególnie istotna dla osób z cukrzycą typu 2, gdzie 25 g dziennie może obniżyć HbA1c o 0,3-0,5 punktów procentowych. Kontrola wagi opiera się na zwiększeniu uczucia sytości, co jest istotne w profilaktyce otyłości.

Przeciwwskazania do stosowania błonnika rozpuszczalnego nie są liczne, ale istnieją sytuacje, w których jego użycie może być niebezpieczne. Zespół jelita drażliwego (IBS) jest jednym z głównych przeciwwskazań, ponieważ błonnik nierozpuszczalny może nasilać objawy, w tym ból i wzdęcia. Przewlekłe choroby układu pokarmowego, takie jak choroba Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelit, wymagają ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia dolegliwości. Interakcje z lekami, w szczególności lekami przeczyszczającymi i przeciwzakrzepowymi, mogą wpływać na ich wchłanianie i skuteczność.

Błonnik nierozpuszczalny może nasilać objawy zespołu jelita drażliwego (IBS), szczególnie dolegliwości bólowe i wzdęcia. Badania kliniczne wykazały, że 40% pacjentów z IBS odczuwa nasilenie objawów po wprowadzeniu dużych dawek błonnika nierozpuszczalnego. Mechanizm polega na zwiększeniu fermentacji przez bakterie jelitowe, co prowadzi do wytwarzania nadmiaru gazu i wzdęć. Dlatego w przypadku IBS zaleca się wykluczenie lub ograniczenie spożycia błonnika nierozpuszczalnego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.

Interakcje z lekami wymagają szczególnej uwagi, ponieważ błonnik może zmniejszać ich wchłanianie. Leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, mogą wymagać korekty dawki przy jednoczesnym stosowaniu błonnika. Podobnie leki przeczyszczające mogą wykazywać obniżoną skuteczność, jeśli przyjmowane są razem z błonnikiem. W takich przypadkach zaleca się przyjmowanie leków co najmniej 2 godziny przed lub po posiłku z błonnikiem, by zminimalizować ryzyko interakcji.

Zacznij suplementację od 5 g dziennie, stopniowo zwiększając do 25 g w ciągu tygodnia. Minimalna dawka startowa to 5 g, którą należy przyjmować z jedzeniem, by zminimalizować ryzyko gastrointestinalnych skutków ubocznych. Stopniowe zwiększanie dawki pozwala organizmowi na adaptację, a żel tworzony przez błonnik rozpuszczalny stopniowo napełnia jelita, co zapobiega wzdęciom i biegunce. Dla osób z cukrzycą priorytetem są pektyny i beta-glukany, które dostarczają 25 g dziennie w formie suplementów lub poprzez spożycie produktów funkcjonalnych.

Przyjmowanie błonnika rozpuszczalnego z jedzeniem jest stosunkowo tanie i bezpieczne. Ta metoda wykorzystuje naturalny proces trawienia, gdzie żel tworzony z błonnika rozpuszczającego się w wodzie zaczyna formować się w żołądku, co zapobiega gwałtownemu przyjmowaniu dużych dawek na pusty żołądek. Dodatkowa suplementacja błonnika w sytuacjach gdy trudno przyswoić go z dodatkową porcją żywności, szczególnie u osób starszych lub z ograniczonym apetytem.

5Błonnik rozpuszczalny a błonnik nierozpuszczalny - porównanie działania i najlepsze zastosowania

Błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny różnią się sposobem trawienia oraz efektami w organizmie. Pierwszy rozkłada się częściowo dzięki bakteriom jelitowym, wytwarzając krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, które wspierają zdrowie przewodu pokarmowego. Drugi nie podlega intensywnej fermentacji, pełniąc funkcje mechaniczne poprzez pobieranie wody i zwiększanie objętości stolca.

Mechanizm działania rozpuszczalnego błonnika opiera się na jego zdolności do częściowego rozkładu dobrymi bakteriami jelitowymi, co prowadzi do powstawania krótkich łańcuchów kwasów tłuszczowych, w tym octowego, propionowego oraz masłowego. W przewodzie pokarmowym tworzy żel, który spowalnia opróżnianie żołądka i wydłuża uczucie sytości. Natomiast błonnik nierozpuszczalny, zbudowany z pektyn, beta-glukanów, hemicelulozy i ligniny, nie jest rozkładany przez enzymy trawienne, lecz działa jako ścierająca substancja, zwiększając objętość stolca dzięki absorpcji wody.

Wpływ na mikroflorę jelitową oraz konsystencję wypróżnień ustala różnicę między tymi dwoma typami błonnika. Rozpuszczalny preferuje rozwój Bakterii Gram-pozytywnych, takich jak Bifidobacterium i Lactobacillus, co przyczynia się do ich obfitości i równowagi. Jednocześnie zwiększa liczbę aktywnych bakterii, które pomagają w utrzymaniu bariery jelitowej. Natomiast nierozpuszczalny błonnik, choć mniej intensywnie fermentujący, wspiera równowagę mikroorganizmów, nie przekształcając się w żel. Dla stolca istotny jest różnica w konsystencji - rozpuszczalny żel utrzymuje się w przewodzie, a nierozpuszczalny zwiększa objętość, co jest istotne dla zapobiegania zaparciom.

Rozwijając temat, warto podkreślić, że odpowiednia podaż błonnika nierozpuszczalnego w diecie może znacząco obniżyć ryzyko chorób układu pokarmowego. Istotny jest tu wpływ na strukturę ścian jelita - regularne stolce z odpowiednią objętością pomagają zapobiegać uchyłkowatości oraz polipom żylaków odbytu. Badania wykazują, że dieta bogata w ten rodzaj błonnika wiąże się z niższym ryzykiem raka jelita grubego. Jednocześnie istnieje istotne przeciwwskazanie - osoby z zespołem jelita drażliwego (IKS) powinny zachować ostrożność, ponieważ nadmiar tego składnika może nasilać ból brzucha i wzdęcia.

Skuteczność rozpuszczalnego błonnika w łagodzeniu objawów IKS jest udokumentowana, szczególnie w postaci płatków owsianych czy suszonych owoców, które łagodnie wpływają na perystaltykę. Dla osób z IKS warto rozpocząć suplementację od małych dawek, czyli 5-10 g dziennie, stopniowo zwiększając do docelowej wartości 25-38 g błonnika całkowitego. Kluczowe jest także picie odpowiedniej ilości wody - minimum 1,5-2 l dziennie - aby zapobiec zaparciom.

Rekomendacje dawkowania zależą od indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Osoby z wysokim poziomem LDL oraz nadciśnieniem tętniczym powinny skupić się na rozpuszczalnym błonniku, gdyż wykazuje działanie obniżające cholesterol i stabilizujące glikemię. Dla zapobiegania zaparciom oraz poprawy perystaltyki jelit najlepiej zwiększyć udział błonnika nierozpuszczalnego w diecie. Osoby z cukrzycą typu 2 powinny wybierać formy o niskim wpływie na wskaźnik glikemiczny. Wszystkie te rodzaje najlepiej spożywać razem, chyba że ktoś ma IKS - wtedy wymagana jest ostrożna ocena reakcji organizmu na każdy składnik.

Jakie są różnice w działaniu między błonnikiem rozpuszczalnym a nierozpuszczalnym?

Błonnik rozpuszczalny jest częściowo trawiony przez bakterie jelitowe, co prowadzi do produkcji kwasów tłuszczowych i tworzenia żelu w przewodzie pokarmowym. Natomiast błonnik nierozpuszczalny nie podlega intensywnej fermentacji, lecz zwiększa objętość stolca dzięki pobieraniu wody oraz działaniu jako ścierająca substancja. Pierwszy rodzaj wspiera rozwój korzystnych bakterii, drugi utrzymuje równowagę mikroflory, nie zmieniając jej intensywnie.

Czy błonnik nierozpuszczalny może pomóc w kontroli wagi?

Tak, dzięki wydłużeniu uczucia sytości i spowolnieniu przewodu pokarmowego. Tworzenie żelu z rozpuszczalnego błonnika redukuje apetyt, a jednoczesne zwiększanie objętości stolca przez nierozpuszczalny błonnik zapewnia efektywną perystaltykę. Kombinacja obu typów umożliwia utrzymanie równowagi metabolicznej.

Czy osoby z IBS mogą przyjmować oba rodzaje błonnika?

Osoby z IBS powinny ostrożnie podchodzić do suplementacji błonnika nierozpuszczalnego, gdyż może nasilać objawy bólu brzucha i wzdęcia. Skuteczna terapia wymaga testowania każdego rodzaju w izolacji, aby ocenić indywidualną reakcję organizmu. Rozpuszczalny błonnik jest zazwyczaj dobrze tolerowany i może łagodzić objawy IBS, pod warunkiem stopniowego wprowadzania.

6FAQ - Błonnik rozpuszczalny: 6 najczęściej zadawanych pytań

W poradniku znajdziesz odpowiedzi na najważniejsze pytania dotyczące dziennej dawki, źródeł, suplementów, unikania wzdęć oraz specyfiki dla osób z cukrzycą i różnic między głównymi rodzajami błonnika rozpuszczalnego.

Ile błonnika rozpuszczalnego dziennie powinno się jeść?

Zalecane spożycie błonnika dla polskiej populacji to 25-38 gramów dziennie, z czego błonnik rozpuszczalny stanowi 5-10% tej ilości. Dla osób z cukrzycą lub nadciśnieniem potrzebne mogą być większe dzienne ilości, natomiast osoby z IBS - mniejsze, aby uniknąć wzdęć. Przyjmowanie 3-4 łyżek stołowych owsa lub 50 g jęczmienia dziennie zapewnia około 5-8 g rozpuszczalnego błonnika.

Jakie są najpopularniejsze źródła błonnika rozpuszczalnego w polskich warunkach?

Przykłady błonnika rozpuszczalnego można znaleźć w prostych produktach dostępnych w każdym sklepie. Jęczmień dostarcza 1,5 g błonnika rozpuszczalnego na 100 g, owies - 2,4 g, płatki kukurydziane - 1,2 g, a buraki cukrowe - 0,8 g na tę samą wagę. Także marchewka (0,3 g/100 g) i cukinia (0,2 g/100 g) wnoszą istotną porcję rozpuszczalnego włókna do diety.

Czy suplementy są lepsze niż jedzenie?

Odpowiedź zależy od potrzeb i budżetu. Suplementy dają precyzyjną dawkę, np. 5 g inuliny w jednej kapsułce, co ułatwia kontrolę spożycia. Kosztują one 30-50 zł za 100 g, a dostępne w polskich aptekach preparaty inuliny można nabyć za 35 zł za 120 g. Jedzenie wymaga większej ilości produktów, ale dostarcza również innych składników odżywczych. Dla osób z problemami trawienia suplementy mogą być bardziej przyjazne, natomiast dla zdrowych - lepsze są naturalne źródła.

Jak uniknąć wzdęć przy rozpoczęciu diety bogatej w błonnik?

Aby uniknąć wzdęć, należy stosować błonnik rozpuszczalny według tabeli zwiększania dawek. Rekomenduje się zwiększanie spożycia o 2-3 g dziennie co tydzień, pijąc 2-3 litry wody dziennie oraz unikanie nagłych dużych dawek. Przykładowo, zamiast 10 g błonnika dziś, wprowadź 3-4 g, a po tygodniu zwiększ do 6-7 g. Taki stopniowy przebieg pozwala organizmowi się przyzwyczaić.

Kiedy błonnik rozpuszczalny może zaszkodzić osobie z cukrzycą?

Błonnik rozpuszczalny pomaga w regulacji poziomu cukru we krwi, spowalniając wchłanianie glukozy - to istotne dla osób z cukrzycą typu 2. Nie stanowi on zagrożenia, ale może wymagać korekty dawki leków. Zawsze warto monitorować poziom glukozy po posiłkach bogatych w błonnik, aby ustalić optymalne dawkowanie. Warto dodać, że pektyny mogą wspierać stabilizację cukru we krwi.

Jakie są różnice między pektyną a inuliną?

Pektyna dostępna w postaci proszku wykorzystuje się do obniżania poziomu cholesterolu, natomiast inulina, również w proszku, pełni rolę prebiotyku wspierającego florę bakteryjną jelit. Beta-glukany pochodzą z pełnoziarnistych produktów zbożowych i regulują glikemię. Każdy z tych błonników roślinnych ma inny profil działania, co czyni je uzupełniającymi się składnikami w diecie.

ZAWARTOŚĆ BŁONNIKA ROZPUSZCZALNEGO W WYBRANYCH PRODUKTACH [G100G]